Hoe de MSX mijn leven veranderde

Ik weet nog goed hoe hele zaterdagen zich oplosten in het gangpad van Vroom & Dreesmann. Niet omdat ik iets nodig had, maar omdat daar de MSX-computers stonden. Rij na rij, aangesloten op beeldschermen die een wereld toonden waar je zelf iets in kon maken, al wist ik dat toen nog niet precies te verwoorden.

Thuis had ik geen idee van programmeren in de moderne zin. Wat ik wel had, waren BASIC-listingboekjes en eindeloos geduld. Regels overtikken, fouten zoeken, opnieuw beginnen. Soms werkte het, vaak ook niet. Maar elke keer dat het scherm deed wat ik had ingevoerd, voelde dat als een kleine overwinning.

Die vroege ervaring heeft mijn manier van denken blijvend beïnvloed. Computers waren geen mysterieuze apparaten, maar dingen die je kon begrijpen als je bereid was tijd te investeren. Problemen waren geen blokkades, maar puzzels. Dat inzicht bleek later minstens zo waardevol als welke programmeertaal dan ook.

Achteraf gezien was de MSX geen beginpunt van een carrière, maar van een houding. Nieuwsgierigheid, doorzetten en het plezier van iets laten werken dat eerst niets deed. Eigenschappen die, decennia later, nog steeds meekomen zodra ik een editor open en begin te typen.